کلاس و شیء

چرا کلاس؟

تا اینجا داده (دیکشنری کالاها، لیست فروش‌ها) و توابع جدا بودند. کلاس آن‌ها را کنار هم می‌گذارد: یک «فروشگاه» که هم داده‌هایش را دارد هم کارهایی که روی آن‌ها انجام می‌شود (افزودن، فروش، گزارش).

اولین کلاس

• class Counter: قالب را تعریف می‌کند. اسم کلاس با حرف بزرگ شروع می‌شود.
• __init__ (دو زیرخط دو طرف) سازنده است و خودکار موقع Counter() اجرا می‌شود.
• self یعنی «همین شیء». self.count یک ویژگی است که روی شیء می‌ماند.
• متدها همیشه self را به‌عنوان پارامتر اول دارند، ولی موقع صدا زدن آن را نمی‌نویسی: c.add(3).

class Wallet:
    def __init__(self):
        self.balance = 0

    def deposit(self, amount):
        self.balance += amount

    def withdraw(self, amount):
        if amount > self.balance:
            raise ValueError('موجودی کافی نیست')
        self.balance -= amount

متدی که متد دیگر را صدا می‌زند

داخل کلاس، متدها هم‌دیگر را با self. صدا می‌زنند. در برنامه‌ی فروشگاه، هر متدی که داده را عوض می‌کند در آخر self.save() را صدا می‌زند تا تغییر در فایل ذخیره شود (خط ۳۴ پروژه، خط ۴۲ پروژه، خط ۴۸ پروژه، خط ۶۰ پروژه).

ارجاع، نه کپی

وقتی یک دیکشنری را در متغیر دیگری می‌گذاری، کپی ساخته نمی‌شود؛ هر دو اسم به همان دیکشنری اشاره می‌کنند:

class MiniShop:
    def __init__(self):
        self.products = {}

    def add(self, name, qty):
        if not name or name in self.products:
            raise ValueError('نام خالی یا کالای تکراری است')
        self.products[name] = {'qty': qty}

    def sell(self, name, qty):
        if name not in self.products:
            raise ValueError('کالا پیدا نشد')
        product = self.products[name]
        if qty > product['qty']:
            raise ValueError('موجودی کافی نیست')
        product['qty'] -= qty